■ ..Dikwijls wordt togen «lo Kerk eene j kaart uitgespeeld, waarvan niemand het
er dan de uitspelers weten, dat ze vaiscli is. 7.e wordt nochtans tel- ¡ kens 
weer opnieuw op tafel gelegd ' met eene onbeschaamdheid, die aan i het 
ongelooflijke grenst. Die val-j sche kaart is de bewering, dat dei Kerk aan 
het onderwijs der volks-j klasse, ja zelfs aan de wetenschap vijandig is. Er 
is veel kwade trouw en veel haat noodig, om die bewering in ernst te doen. 
Het zou ons te ver voeren, dit hier in den breede aan te toonen. Gelijk «'én 
korreltje suiker i &lt;&gt;ns duizendmaal beter overtuigt van ¡ «le zoetheid 
des suikers, dan eene lange bewijsvoering, zoo is voor-j beeld genomen uit de 
omvangrijkej correspondentie van Mgr. Nikwindt voldoende om aan te toonen, 
hoe ge- j heel ongegrond, ja, hoe vaiscli de: bewering is, «lat de Kerk het 
volk ! maar liever dom houdt. * Men bedenke, dat Mgr. Nikwindt j het 
onderstaande v;hreei reeds in ¡I IS'&gt;4. en «lat het gaat over alaren, 
die !i toenmaals nog niet eens tot de eigen- j lijke bevolking gerekend werden;
zelfs voor deze verstootelingen «ler ¡ maatschappij vroeg Mgr. Nikwindt i 
onderwijs, en niet tevreden met onderwijs íe vragen, sloeg hij zelf do handen
aan het werk, bouwde met groóte kosten scholen en stelde ze ter beschikking 
ook der slavenbevolking. De lezer oordeele zelf : « M Curasao, 14 Nov, 1834. 
Aan Ztixc. den Minister van Koloniën 's Gravenhage. 
Na eene leer hoofscho inleiding meent .Ugr. als oud vriend van ZEx. 
dezen eenige punten tö mogen herinneren. '&lt;• •
