ENV(1)

İSİM
env - değiştirilmiş ortamda komut çalıştırır

KULLANIM
env [SEÇENEK]... [-] [İSİM=DEĞER]... [KOMUT [DEĞİŞTİRGE]...]

AÇIKLAMA
Ortamda, her İSİMe DEĞERi atanıp KOMUT çalıştırılır.

Uzun seçeneklerdeki zorunlu girdiler kısa seçenekler için de zorunludur.

-i, --ignore-environment
    Boş bir ortam ile başlar.

-0, --null
    Çıktı satırları satır sonu karakteri ile değil NUL (\0) ile sonlandırılır.

-u, --unset=İSİM
    Belirtilen ortam değişkeni ortamdan kaldırılır.

-C, --chdir=DİZİN
    Belirtilen DİZİN çalışma dizini olur.

-S, --split-string=DİZGE
    Belirtilen DİZGE’yi ayrıştırır ve çalıştırır; #! ile başlayan betik satırına çok sayıda girdi aktarmak için kullanılır.

--block-signal=SİNYAL
    Belirtilen SİNYAL’(ler)in KOMUT’u etkilemesini engeller.

--default-signal=SİNYAL
    Belirtilen SİNYAL’(ler)in ele alınışını öntanımlı durumlarına getirir.

--ignore-signal=SİNYAL
    Belirtilen SİNYAL’(ler)i etkisiz kılar.

--list-signal-handling
    Ele alınışları öntanımlı olmayan sinyalleri standart hataya listeler.

-v, --debug
    Her işlem adımı için ayrıntılı bilgi basar.

--help
    Yardım iletisini görüntüler ve çıkar.

--version
    Sürüm bilgilerini görüntüler ve çıkar.

Tek başına - kullanımı -i seçeneğinin uygulanmasına yol açar. KOMUT belirtilmezse geçerli ortamı listeler.

SİNYAL, PIPE gibi bir sinyal ismi olabileceği gibi 13 gibi bir sinyal numarası da olabilir. SİNYAL belirtilmezse bilinen tüm sinyaller belirtilmiş olur. Birden fazla sinyal belirtmek için aralarına virgül konabilir.

ÖRNEKLER

  Betiklerde -S/--split-string kullanımı
-S seçeneği bir betikte çok sayıda girdi belirtebilmeyi sağlar. Aşağıdaki satırı içeren 1.pl betiği:

    #!/usr/bin/env -S perl -w -T
    ...

perl -w -T 1.pl komutunu çalıştıracaktır.

-S seçeneği olmaksızın betik başarısız olacaktır:

    /usr/bin/env: ’perl -w -T’: Böyle bir dosya ya da dizin yok
    /usr/bin/env: use -[v]S to pass options in shebang lines

Daha fazla bilgi için info belgelerine bakınız.

  --default-signal=SİNYAL kullanımı
Bu seçenek, geleneksel kabuk tuzağı komutunun kullanımının mümkün olmadığı durumda sinyal işleyiciye öntanımlı eylemin atanmasını sağlar. Aşağıdaki örnek, komutun çağrılması sürecinde sinyalin komutu çağıran süreç tarafından nasıl işlendiğine bakılmaksızın seq’in SIGPIPE ile sonlandırılmasını sağlar.

    sh -c ’env --default-signal=PIPE seq inf | head -n1’

EK BİLGİ
POSIX’in exec(2) sayfasına göre:
    "Halen çoğu uygulama, yanlış bir şekilde, öntanımlı eyleme ayarlanmış ve/veya engellenmemiş belirli sinyallerle başladıklarını varsaymaktadır... Bu nedenle, açık bir neden olmaksızın çalışma süresince sinyalleri engellememek veya yok saymamak ve özellikle (yakın işbirliği içinde olmayan) süreçler arasında sinyalleri engellememek en iyisidir."

YAZAN
Richard Mlynarik, David MacKenzie ve Assaf Gordon tarafından yazılmıştır.

GERİBİLDİRİM
GNU coreutils sayfası: <http://www.gnu.org/software/coreutils/>

TELİF HAKKI
Telif hakkı © 2021 Free Software Foundation, Inc. Lisans GPLv3+: GNU GPL sürüm 3 veya üstü <http://gnu.org/licenses/gpl.html> Bu bir özgür yazılımdır: Yazılımı değiştirmek ve dağıtmakta özgürsünüz. Yasaların izin verdiği ölçüde HİÇBİR GARANTİ YOKTUR.

İLGİLİ BELGELER
sigaction(2), sigprocmask(2), signal(7)

GNU coreutils sayfasında: <http://www.gnu.org/software/coreutils/env>
Veya sisteminizde: info ’(coreutils) env invocation’

ÇEVİREN
© 2022 Nilgün Belma Bugüner
Bu çeviri özgür yazılımdır: Yasaların izin verdiği ölçüde HİÇBİR GARANTİ YOKTUR.
Lütfen, çeviri ile ilgili bildirimde bulunmak veya çeviri yapmak için https://github.com/TLBP/manpages-tr/issues adresinde "New Issue" düğmesine tıklayıp yeni bir konu açınız ve isteğinizi belirtiniz.